සෙත් කවිය

එක මලක පෙති උනත්,
වෙන වෙනම හිත් ඇත....

අකීකරු හුළඟකින් මැලවෙන,
පිණි බිඳුවක් පවා ,
බර වැඩී කියන,
මිහිරිම හිතක් ඇති,
මෘදුම මෘදු මල් පෙත්ත,

මේ කර්කශ ඉඩෝරය,

කොහොම ඉවසයිද?

ළඟින් ඉඳ දුක උරා ගනු පිණිස,
පෙරහනක්  වනු නොහැකි විට,
සවනතට,මසැසටද,
හසු නොවනු පිණිස,
අවකාශයට මුසු කරන්නද?..........