බිඳුණු කවුළුවෙන් සඳ පෙරී අවුත්

බිඳුණු කවුළුවෙන් සඳ පෙරී අවුත්
හැඩක් නැති අයෙක් මෙන්
යහන මත නිදයි
ඇද ගැහුණු සෙවණැල්ල
කැඩුණු පා සළඹක්
තුරුළු කොට හඬයි
විශ්වයක් පාළුවක් ඉතිරිකර
නමක් නැති  කෙනෙක්
නොකියාම නික්මෙයි

තැවෙනු කුමටද සුළඟක් , රැඳුණු උයනක් සොයමින්

තැවෙනු කුමටද සුළඟක්
රැඳුණු උයනක් සොයමින්
හිඳිනු කුමටද අපුලින්
නුහුරු සුවඳක් විඳිමින්
රැඳෙනු කුමටද සොයමින්
ඉතිරි වූ කිසිවක්ම ඊයෙන්
ඉඳිනු කුමටද උවැසියක් වෙමින්
දෙවොල අතැහැර ගියෙන් දෙවියන්

පැරණි කවියක කුරුටු සිඹිමි

මිදුණු කඳුළක් වැටෙයි
කිසිම පැතුමක් නොමැති කවියක් තෙමෙයි
ජීවිතය  හැමවිටම මෙහෙමයි
එකවරම ඇරඹෙයි
නොදන්වා පිටවෙයි
සතුටටත් විපතටත්
එකම දෙනෙතක කඳුළු උපදී
පිටතටත් නොපෙනී
මහා ඝෝෂා සිතෙහි පවතී
රළු පොලොව දෙපතුලින් සිඹිමින්
නැගී සිටුමට නොහැකි විටදී
මැදිහත්ව උන් දිනක ලියු
පැරණි කවියක කුරුටු සිඹිමි

මහා කලකට පසුව
සිනහව පැමිණ ඇත නැකතට
සලකුණක් තබා මිස
යා නොහැකි බව
කියයි උඩඟුව
දෙතොල් සිප වැළඳ
අතීතය තබා හද මත
පිටව යයි නොකියාම
පසුපසින්විත් ගෙළ සිඹින
සුසුම්, සිහිවටනය
එක්ව උන් කාලයේ එකතුකල

නෙතු පියව නොපියවෙන
දිගු රැයක අතරමඟ
ඔය , ඔතැන හිඳි තැනම
තැවී  තැවී ඉඳීවිද ?
අතහැරුණ තැන
අමතකව රැඳේවිද?
නෙතුපියා තනිව
මුමුණමින්  ඉඳීවිද ගී පද ?
තනි තනිව පෙර  දුක්
උර තියා නික්ම ගිය තැනකට
නෑවිදින් ඉදීවිද ?

රළ ,
දුවැවිත් සිපගනී
ඇවිත් යන පමාවට

වෙරළ ,
නොදන්නා ලෙස හිඳී
වගක්වත් නොමැතිව

මේ කන්ද , මේ පෙනෙන මුදුන

මේ කන්ද , මේ  පෙනෙන මුදුන තෙක්
තනිව තරණය කලෙන්
අතරමඟ පෙලූ දුක් නැවත විඳිනට නොරිසී
ඔබ නොනැවතී ගලන
ගඟක් වුයේ මෙහිදී
හදවත් හැඩැති  කුඩා බඳුනක සිරවී
මේ හැඩය ගන්නැයි
මේ පැහැය, මේ රසය,මේ සුවඳ දෙන්නැයි
අයදින්න නොහැකි

තැබූ හැම පියවරම කඳුලින් , රුධිරයෙන් තෙත්වී
කැබලිති උයෙන් මඟදී
නැවතත්  ළතෙත් විය නොහැකි
තිර හඬින් ඇසෙන්නේ ඔබේ මිමිණුම පමණි
අතීතය පසුකර  බොහෝ දුර ආ බැවින්
වෙහෙස නිවුමට මොහොතක්
නැවතුනා  පමණි
ජීවිතය ඇරඹී දිගු  කලක් ගතවී
දැන් ඉතින් මේ  ගමන නවතන්න නොහැකි
සිහිල් දිය ගලා යන  කඳුරක්ව ඇරඹි
නොරැඳි ගලා යනු පමණි ඉතිරි

අතු පතර සිඳින විට නොහඬා ඉදින්නට උගත් ගසකට

අතු පතර  සිඳින විට
නොහඬා ඉදින්නට
උගත් ගසකට ,
පහල අත්තක රැඳී
මලක අනුචිත නික්ම යාමක්
මොහොතක රිදුමක්ම
පමණකි ,
කුඩාවට පිපුණු විට අතු අතර
නටු අගින් පමණක් බැඳී
සසල නල  සමඟ
පැවතීම උදෙසා තරඟය
වෙහෙසකි,
පිපිය යුතු කාලය
පෙර  නියම කර  ඇතිවිට
ලෝක නියමය  ලෙස
ජරපත්ව ගිලිහීම ඉරණමැයි
මල නොසිතන්නකි

ඉදින් මේ රැයකි මුනිවර
ඉර උදාවට පැය ගනින ,
අමාවක දින ගණන් පසු  කර
හිතැති ලෙස  හිරු පායන