බිඳුණු කවුළුවෙන් සඳ පෙරී අවුත්

බිඳුණු කවුළුවෙන් සඳ පෙරී අවුත්
හැඩක් නැති අයෙක් මෙන්
යහන මත නිදයි
ඇද ගැහුණු සෙවණැල්ල
කැඩුණු පා සළඹක්
තුරුළු කොට හඬයි
විශ්වයක් පාළුවක් ඉතිරිකර
නමක් නැති  කෙනෙක්
නොකියාම නික්මෙයි

තැවෙනු කුමටද සුළඟක් , රැඳුණු උයනක් සොයමින්

තැවෙනු කුමටද සුළඟක්
රැඳුණු උයනක් සොයමින්
හිඳිනු කුමටද අපුලින්
නුහුරු සුවඳක් විඳිමින්
රැඳෙනු කුමටද සොයමින්
ඉතිරි වූ කිසිවක්ම ඊයෙන්
ඉඳිනු කුමටද උවැසියක් වෙමින්
දෙවොල අතැහැර ගියෙන් දෙවියන්