ආදරේ කියන්නේ ...........

මහන්සිම දවසක උරහිසේ හිසලන්න දෙන එක,
ඇස් පියන් හාදුවෙන් පිහින එක,
කිසිවක්ම නොකියා කියන්නට දෙන එක,
අකුරු බොඳ වුන දින පොතේ පිටු,
පිරිමදින්නට දෙන එක,
කිසිම කවියක් නොතේරිත් තවම කියවන එක,

ආදරේ නොකියා ආදරේ දෙන එක........

සෙත් කවිය

එක මලක පෙති උනත්,
වෙන වෙනම හිත් ඇත....

අකීකරු හුළඟකින් මැලවෙන,
පිණි බිඳුවක් පවා ,
බර වැඩී කියන,
මිහිරිම හිතක් ඇති,
මෘදුම මෘදු මල් පෙත්ත,

මේ කර්කශ ඉඩෝරය,

කොහොම ඉවසයිද?

ළඟින් ඉඳ දුක උරා ගනු පිණිස,
පෙරහනක්  වනු නොහැකි විට,
සවනතට,මසැසටද,
හසු නොවනු පිණිස,
අවකාශයට මුසු කරන්නද?..........

රෝස පෙත්ත

සිනිඳු සියුමැලි රෝස පෙත්තක්
කොනිත්තා ඇත උල් නියක්
හිම ශ්වේත පෑ කොපුල් හකුලා
අතත් පෑවා නොසතුටින්

යුගත් නෙතු සම මැණික මකරත
හෙටත් රිදවා තිබුනොතින්
රිදි ඕනෑ නොවෙයි එතකොට
ලපටි මුව මදහස තරම්

ගිනිගත් නගරයක, වැයුවෙමි වීණාව

මන්ද්‍ර ස්වරයෙන් ගී ගැයු
සියොත් කැල ගොළුකෙරු
අරුම යුග එලඹැතයි
හිත හිතම

පෙති තැලුන, පැහැ මැකුණු
වැර යොදා පිබිදවු
වසත් සමයට පෙරම පරවුණු
ලපටි මල් දැක දැකම

තටු සිඳුන සමනලුන්
අතරමග බල බලම
ගිනිගත් නගරයක
වැයුවෙමි වීණාව

ඔබ සිනිඳු කටුවකි

ඔබ සිනිඳු කටුවකි ,
හදවතේ ගැඹුරටම බැස ඇති ,
ඇඟිලි තුඩගින් රිදී රිදී ,
සොයන හැම විටදීම ,
තවත් ගැඹුරට වදී .....

ගෙනයන්න නොහැකිවෙද ,
පැසවන මතකය මෙහි ,
එයම විස දුමක් වී ,
හුස්ම සිර කරවයි නිති .....

ඔබේ සෙවනැළි වැටී ,
හැම කවියම අඳුරු වෙන හැටි ,
ඉවසිය නොහැකි විටදී ,
ගැඹුරු හුස්මෙන් පහන නිවමි ........

නැවත එන ඇරයුම් නැති ,
අකුරු පටලා කවිද තැනෙති ,
වඩන විට විදසුන් නිති ,
රිදුම් නවතින දිනක් එනු ඇති........

රුපුන්

රුපුන් මොකටද පිටින් ,
තවතවත් රිද්දන්න ,
කරදර දෙන්න ,
ඇති තරං අඬවන්න ,
හිමින් යාවෙන ,ඇදුම් දෙන ,
තුවාලය පාරන්න ,
ඉන්නකොට මං,
සැදී පැහැදීම ..............

ක්ෂුද්‍ර හදවතක , විසල් ප්‍රේමය

ක්ෂුද්‍ර හදවතක ,
විසල් ප්‍රේමයක් හටගෙන ඇත,
ඉතිං දැන් රෝස පෙති අලවමි ,
ඉරිතැලුම් නොපෙනෙන ලෙස .........

ඔය තරම් දිගු දෙපා නැති නිසා,
හතිලමින් අතරමඟ ගිමන් හැරි නිසා ,
නවතිමින් රිදුණ තැන් පිරික්සූ නිසා,
කිවූ තරම් ඉක්මනින් යන්න බැරි වුණා........

දෙවියකුට හසුනක්

පහසුයි මා සොයා ගන්නට
හුඟක් උස් ,
සියගණන් සෙනගතර ,
දණින් වැටී ,
ඔබ සොයන්නේ මම.....

පහසුයි මගේ හඬ අසන්නට,
සැනසුමත් , වෛවර්ණ සිහිනත් ,
ආයේමත් දෙත හැකිද ?
ඇසෙන නෑසෙන හඬින් ,
අහන්නේ මම ......

දැන් අපහසුයි මට ඔබ දකින්නට ,
අසීරුම පිරික්සුමකින් පසුව,

දෙඋරින්ම අල්ලා නැගිටවිය හැකිනම් ,
දයාවම පිරුණ හදකින් අසිරි ගැන්විය හැකිනම් ,
පුළුල් උරතලය හඬන්නට දිය හැකිනම් ,
තුදුස් වසකට පෙර ඔබ දුටු ලෙසම ඉන්නම් ..........

ගිලන් වු හදවත්

තදින් ලෙඩ වූ විටක  හදවත් ,
ගිලිය යුතු වෙයි පොත්පත් ,
කෑමට පෙර එකක් ,
කෑමෙන් පසු තව එකක් ,
තිබුනොත් බරසාර අදහස් ,
රටවල් අතර ගිවිසුම්,
නොතේරෙන සිතියම් ,
සුවකල හැකිය යන්තම්,
නොතිබිය යුතුමවේ ,
සීතල පෙම් කතා නම් ,
ඒවා හොඳ නෑ කෝමත් ..............

මකර ටැටුව

නොඋස් කොලරය සහිත  ,
නොගැඹුරු කරැති හැට්ටය ,
සුළං රැල්ලකට උවත් ,
ඉඩ නොමැති ලෙස ඇඳි සාරිය ,
හිරි ඔතප් සමඟම ,
සුරකිනු ඇති මකර ටැටුව.........

විමතියෙන් නිරුත්තරවී තැවෙනු මිස

විමතියෙන් නිරුත්තරවී තැවෙනු මිස ,

අවිහිංසකම පැණ ඉදිරිපිට ,

කොහොම අමනාප වෙන්නද ?

ජීවිතය ,

මම ............

දිවි ගෙවන්නට දුක ,

දරාගත යුතු කලක් එළඹී ඇත ,

සිනහවෙන් සිනහවක් ණයට ගෙන ,

දෙතොල් හැඩ කල හැක.........

නැතිවුණ තැනක්  නොම දැන ,

සුරැකිව තැබූ අවසන් කදුළු බිඳුවද ,

තැවුලම ගුරුකොට උපන් බැමී ,

දැකිය යුතු වෙයි හෙට,

හිරු එලිය සමඟම ...