හැම කවියකම  අර්ධයක් ඔබෙයි
ඉතිරි අර්ධය අපෙයි
අහම්බෙන් ගෙතෙන කෙටි  කවිය ඔබෙයි
නොලියවෙන දිගු කවිය අපෙයි

ගැහැණු හිතකට
රිසිලෙස කවි ගොතන්නට
පිරිමි හිත අවභාවිතා
කල නොහැකි බව
පළමු නීතියයි
ඒත් මේ ...
පළමුව සරළ රීතිත්
දෙවනුව නොපෙනෙන සීමාත්
පහසුවෙන් සිඳිය හැකි ක්‍රීඩාවයි

අවසර නැතිව සපැමිණ
අවසර නැතිව පිටව ගිය
අවසන දුක් ගන්න
අවසර අයදින්ට විය

හෙටත් එන්නම් කියා
සයුරු නළලත
දෙතොලත තියා
හිරුත් ඈතක ගියා
තරු අතර මිමිණෙනා
සරදමින් රතුවෙනා
තරමටම කෙලිකතා
හරිම නපුරුයි තමා

ආදරයේ වැතිර, ආදරය ගැන කවිය ,ලියනු මිස

ආදරයේ වැතිර
ආදරය ගැන කවිය
ලියනු මිස
කවියකින් පවා
රිදවිය නොහැකි
හදක් ඇත
විටින් විට කොනහා
බලනු මිස හද
කැළැල් ඇති වන
රිදුම්  දෙන්නට
රිසි නැත

මං රැඳිය යුතුවෙද සියවරක් ඉපදෙමින්, මියයමින්

ඔබ දරන ඒ  කිරුල මගෙයි
ප්‍රේමයේ අහඹු හැඩ වලින්
ලියකම් කලේ මමයි
විටින් විට ඉරිතලන
තැන් පවා
ඉවසුමෙන් පිරිද්දුවේ මමයි
ඔය දිළෙන්නේ ලෝහය නොවෙයි
ප්‍රේමයත් , ශෝකයත් ,
සෙනෙහසත් , ඔබ වෙතම
බැඳි බාල තෘෂ්ණාවත් පමණමයි
ඔප  දැමිය හැක්කේ
මගේ කඳුලින් පමණයි
ඒත් ඔබ කිරුල දරණුවස්
මං රැඳිය යුතුවෙද
සියවරක් ඉපදෙමින්, මියයමින් ,
අතරතුර රුධිරය වෑස්සෙන හදින්
ඔබ ළඟින්

වෙහෙසුනූ ඇස් පියන්
සිඹින
චුම්බන අහුර
වර්ණවත් සිහිනයෙන්
මිදෙන්නට
දෙන්නේම නැත

කවියකට ළඟ
කවියක් නොවෙන
කවි නොකියවන
කවිය